Pozdrowienie

Jedliśmy
W małej kuchni,

Stworzonej
Dla małych
Ludzi.

Gdyby drzwi
Nie zatrzasnęły się

Na nodze
Trzasnęłyby
Głucho
W przeciągu.

Prawie
Niemożliwe
Do otwarcia.

Ojciec
Pozdrowił
I nigdy
Nie pożegnał się.

Matki

Widziałem dziś twoją matkę.
Uśmiechnąłem się.
Zmarszczyła brwi.
Tak bardzo przypomina mi ciebie.

Laptop

Poświata z laptopa ukazuje srebrną sylwetkę.
Twoje ramiona, skupienie solo ładuj następny,
Moje otwarcie rozluźnione i należycie ułożone,
Znów się w tobie zakochuję.

***

przez swoją własną nieuwagę
przerwałem swoją linię życia
trochę krwi się polało
ty się zaczerwieniłaś
powodując że mój papieros
wypadł na ulicę
gasnąc pod kołami samochodu

gdyby nie moja nieuwaga
siedzielibyśmy teraz na skwerku
albo w kinie
może teatrze
a tak
skowyt mój przeszywa powietrze
jak ta igła lekarska
co moją linię przerwaną
przeszywa nicią

Obrazek z papierosem w tle

krzyczę przez tłum tańczący na parkiecie
wariacje strun głosowych
przesuwają się miękko
po zaczesanych od tyłu myślach
dopalającym się rudawym dymem papierosem
wyznaczam w powietrzu swoje granice
sięgam na odległość dymu
i pokrywam się tobą
trzymając westchnienie
w zanadrzu dłoni mojej

Kain rzekł do Abla

Ten narcystyczny grzesznik,
mówią że lubi sobie wypić,
że lubi pobić się.
Lukratywnie było źle,
a rok ten wciąż pod kreską.
Wypadam z mej miłości,
co pragnąłem teraz mam.

a Kain rzekł do Abla:
bracie, byłem zły -
zgładziłem cały zastęp aniołów
gołymi mymi dłońmi.
Kain rzekł do Abla:
bracie, jestem zły
i znaleźć nie mogę okularów mych.

Witamina

Wołam cię,
Żebyś nalała wody,
Bo do lania wody trzeba dwojga.
Ale jednego tylko by podtrzymać niebiosa.
Potrzebuję paliwa, znajduję tylko opary
Wdycham ale to za mało
Chcę pisać o tobie przy tobie i w tobie,
A ty,
Biczujesz mnie smyczą zwaną miłością.

Mój ból to mój ból,
Twoim lekarstwem są witaminy.
I jesteś moją witaminą,
Moją tonącą kapsułką,
Ponad włosami,
Ponad mą skórą.
Tworzysz komórkę
I jesteś moją witaminą.

*** (Rude Cappuccino)

skoczyła do kawy
spijając z niej resztki szarości
czy napiszesz do mnie kiedyś
będąc w swoich krajach dalekich
czy zanurzysz kiedyś myśli swoje
w moim ciele którego przecież poznać nie możesz
ale o którym wiem że marzysz wieczorami

wbiegła susem subtelnym
w konkurencyjność jego świata
przyćmiła mu rdzawością włosów swoich
ostatnie promienie bezsensu
który ogarnął już nawet cukierniczkę
stojącą od dekady na komodzie w jego przedpokoju

wbiegła cieniem na ścianie
i kazała tęsknić
a on dopił kawę
aż go zakuło w boku
zatęsknił ogromnie
i serce mu prawie pękło